Każdy z nas ma swój rozum. Ma prawo myśleć i robić po swojemu.
Ale czasem warto posłuchać innych, szczególnie jeśli mają dobre i szczere intencje.

Cieszy mnie niezmiernie fakt, że tak dużo młodych ludzi podchodzi do życia w sposób odpowiedzialny.

Smuci mnie fakt, że tak dużo jest jeszcze młodych ludzi, którzy nie mają życiowego celu. Dlatego, że nikt im nie pokazał nie powiedział, „Spójrz jaki piękny jest ten świat”. A wręcz odwrotnie obrzydzał życie sobie i innym.

Podoba mi się Twoja postawa Pawle
w stosunku do ludzi a szczególnie do dzieci.
Ja sama stosuję podobne zasady w stosunku do moich wnuczek. Chwalę! I wiem, że to mobilizuje. Dzieci pięknie się rozwijają choć niekiedy zasługują na klapsa
To są tylko dzieci, które uczą się od nas
dorosłych poprzez naśladowanie.

Przyznaję się, że nie stosowałam tych zasad w stosunku do moich synów. Dlatego, że nie wiedziałam, że to jest sposób na
budowanie wielkości człowieka jako zwycięzcy.
Tak się w życiu dziwnie plecie, że spotykasz ludzi dwojakiego rodzaju.
Jedni pokazują Ci piękną stronę życia,
a drudzy tą brzydszą.

Jeżeli nie wyniosłeś z domu rodzinnego
dobrych wzorców to wybierasz najczęściej
te które znasz. Tak Cię nauczono, wychowano.
Z wiekiem nabywasz doświadczenia. Potrafisz myśleć obserwując i uczysz się że jest jeszcze inne życie, lepsze od tego
które pokazano Ci w dzieciństwie.

Dokonujesz wyboru, że musisz zmienić swoje
życie, żeby zmienić swoje życie.

Podejmujesz odpowiedzialną decyzję, że zmieniasz swoje życie. Zaczyna się proces
„uzdrawiania”. Wchodzenie po stopniach
schodów powoli, krok za krokiem, krok za krokiem, coraz szybciej pędzisz ku wyznaczonej mecie. Zatrzymujesz się mówiąc. Bieg ukończyłam, życia nie zmarnowałam. Zwyciężyłam!

To jest droga do pokonania jeśli się nie poddasz. Mimo porażek i upadków idziesz dalej ciągle przed siebie ku wyznaczonej mecie.

Tak sobie myślę, że gdybyś miał wiedzę
na temat podjętej decyzji kolegi Arka.
Pomógł byś mu podźwignąć się.
Mam rację ?

Pozdrawiam cieplutko !

Gajuszu,
Szczerze powiem, że nie bardzo rozumiem Twój komentarz. Może napisałbyś to prostszymi słowami? Szczególnie ostatnie zdanie jest dla mnie enigmatyczne.

Co masz na myśli? Do czego zmierzasz?