29 odpowiedzi do „Współpraca biznesowa: kogo polecam? [Etyczna.pl]”

1. 

   Wojciech Znamirowski

   20 czerwca 2012

   Idea i pomysł Piotra jest ze wszech miar godny poparcia i naśladowania. W swojej karierze zawodowej przepracowałem 8 lat jako doradca ubezpieczeniowy (kiedyś to był agent – obecnie raczej nie lubiane słowo) i na własnej skórze przekonałem się ile znaczy dobre polecenie. Po prostu otwiera każde (czytaj – wskazane w poleceniu) drzwi. Najskuteczniejsze były polecenia listowne. Potrafiły pokonać nawet oporną i wytrwałą (oczywiście w dostępie do szefa) sekretarkę. Jasne, że trzeba było mieć na poprzednim spotkaniu wcześniej przygotowany list, który podpisywała osoba polecająca.
   Myślę, że tego typu mechanizm działania można przenieść na płaszczyznę internetu w formie dobrze przygotowanego graficznie maila. Ideałem byłoby zdobycie sygnatury podpisu osoby polecającej, wklejanej zamiast drukowanego podpisu (choć może to być trudne w wielu przypadkach).
   Co do rozwoju listy osób polecanych to można stworzyć mechanizm polecania kolejnych osób przez te, które są już zapisane na istniejącej liście. Musiałby istnieć jakiś system oceny nowowprowadzanych (dorobek w internecie, czas działania, ilość pozytywnych komentarzy, itp.) Rozumiem, że Piotr stawia przede wszystkim na jakość ale rozrost listy też będzie miał duże znaczenie aby ona żyła.
   Dyskusja jaka została sprowokowana samym pomysłem Pawła (i pierwszymi kontrowersyjnymi komentarzami) poszła w dużo szerszym kierunku niż sam pomysł. Internet jest otchłanią wiedzy pozytywnej, negatywnej, wartościowej, śmieciowej i nawet tej niebezpiecznej (można tam znaleźć podobno nawet szczegółowy opis konstrukcji bomby atomowej domowym sposobem – nie sprawdzałem). W dobie informatyzacji sama selekcja informacji dla wybranych grup docelowych bywa często już płatnym towarem. Tutaj mamy tą informację podaną na tacy i jeszcze sami możemy dokonać wyboru z tego co wartościowe. Przecież nikt nikogo do podejmowanych wyborów nie przymusza. Mam nadzieję, że lista będzie się rozrastała i będzie żyła.

   Pozdrawiam Wojciech Znamirowski

   Odpowiedz
2. 

   Marek

   23 maja 2012

   Żal patrzeć na zjawisko wielkich guru, którzy :

   1). Zaczynają robić e-biznes – otwierają sklep, robią strony www itp.
   2). Niestety okazuje się że im to nie wychodzi, nie ma kasy, nie ma nic lub jest mizernie
   3). Co więc zrobić ? Przecież można się wymądrzać, nic nie osiągając, nie umiejąc zarobić nauczać ludzi goląc na tym kasę
   4). Nauczać oczywiście jak robić to czego samemu się nie umiało zrobić (poza teorią !)
   5). Przychodzi gostek na takie szkolenie – jest zafascynowany
   6). Zaczyna robić, próbuje e-biznes – okazuje się że rady super guru wyglądałby tak pięknie tylko w teorii – gostek nie zarabia
   7). Co więc dalej ? Zaraz zaraz przecież ja też mogę robić szkolenia z tego jak zarabiać !
   8). Gostek zaczyna kreować się na eksperta żeby zarabiać na szkoleniach
   9). Na szkolenia gostka przychodzi gostek 2 – fascynuje się i zaczyna robić ebiznes…
   10). Nic z tego nie wychodzi… ale przecież może zarabiać na szkoleniach….
   11). I tak w koło Macieju

   Miejmy nadzieję że ludzie się opamiętają w porę – Pana już nie raz ktoś podsumował Panie Pawle – chce być Pan super etyczny a robi Pan ludzi w trabę. I robi to Pan z wielką premedytacją i bezczelnościa albo sam Pan wierzy że to uczciwe albo po prostu nie chce widzieć jaka jest prawda… – seoinfo.edu.pl/panie-krzyworaczka-kocham-pana

   Odpowiedz
   1. 

      Paweł Krzyworączka

      23 maja 2012

      Witam,
      W zasadzie wahałem się, czy opublikować ten komentarz, czy usunąć. Nie usuwam komentarzy, które coś w noszą do dyskusji. A ten komentarz…hmm, wnosi cokolwiek?
      Jednak zostawiłem go z tego względu, że:
      1) Nie boję się krytyki – nawet tej pustej, bez cienia merytoryki
      2) Jedyne co czuję, gdy widzę takie teksty jak na wspomnianym seoinfo, to współczucie nad ludźmi, którzy piszą takie rzeczy.

      Polecam lekturę kilku wątków w różnych miejscach w polskim internecie (m.in. forum PiO i di.pl), gdzie dyskutuje się o mnie (negatywnie). Wnioski nasuwają się same – nie muszę nawet komentować.

      Odpowiedz
3. 

   Włodzimierz Cieślar

   19 lutego 2012

   Projekt etyczna.pl jest zacny w założeniach. Jego siłą jest skuteczność osobistego polecenia.

   Osobiste polecenie kogoś, kogo nie znamy, przez kogoś, komu ufamy, działa wszędzie – od prywatnych kontaktów po korporacje (tak, tak!).

   Jedyne „ale” widzę w zasięgu tego projektu. Jeśli będzie on ewoluował, rozwijając kategorie poleceń według branży specjalizacji, dodawane będą nowe osoby i (być może) nowe kategorie profesji, portal etyczna.pl będzie żył.

   Nie sądzę jednak, żeby ku temu szło – w końcu, ileż osób, Pawle, możesz osobiście zarekomendować – tylko tyle, ile sam znasz i z których usług korzystasz.
   Pozostaje zatem wąska grupa polecanych osób dla wąskiej niszy profesjonalnych odbiorców.

   Nie zmienia to faktu, że inicjatywa stworzenia tej listy jest zacna. Sam chętnie na nią zerknąłem 😉

   Pozdrawiam!

   Odpowiedz
4. 

   AkFa

   20 listopada 2011

   Tak sobie uświadomiłam czytając tutaj, że faktycznie najłatwiej do mnie osobiście trafić po przez 'polecenie’ lub choćby komentarze. Czasem godziny spędzam na czytaniu ich choć sam post, reklama czy artykuł nie przyciągnął aż takiej mojej uwagi. Jeśli interesuje mnie dana usługa, to nawet jeśli nie do końca jest interesująco przedstawiona, daję jej drugą szansę czytając komentarze 🙂

   Dużym problemem bywa znalezienie kogoś do kogo możemy się zwrócić w potrzebie, więc pomysł z etyczna.pl wydaje się być jak dar z niebios. Mam nadzieję że spełni swe zadanie.

   Bardzo też spodobał mi się sposób w jaki odpisujesz ludziom. Jestem pisarką – analizuję ludzi niemal niechcący. W twoich komentarzach, nawet na negatywne wpisy nie czuć tego zimnego, wykalkulowanego tonu, mającego zdyskredytować oponenta. Często za to udzielasz porad nawet w odpowiedziach do komentarzy, jakby automatycznie, co wydaje się jakby było twoją naturą. Widzisz problem – szukasz rozwiązania.

   Twoje darmowe kursy pomogły mi wiele zrozumieć. Będę starała się je zastosować. Czy się powiedzie czy nie i tak jestem wdzięczna.

   Pozdrawiam

   Odpowiedz
5. 

   RobRobert

   15 listopada 2011

   Witam Pawle,

   Pomysł bardzo ciekawy, jednak należy zwrócić ogromną uwagę na zakres w jakim Paweł poleca konkretne osoby.

   Te osoby robią więcej rzeczy, niż Paweł wymienił i warto się zastanowić dlaczego polecił kogoś innego.

   Pozdrawiam
   Robert

   Odpowiedz
6. 

   Krzysztof Krawczyk

   16 października 2011

   Pawła znam i go bardzo lubię. Uznanie we mnie zdobył zanim z nim zacząłem współpracować. Nie jest bufonem, ani zadziera głowy.

   Panie Mariuszu ma Pan trochę racji, taki przyrost ludzi ekspertów jest powodem fali kursów niektórych osób, którzy zaczęli uczyć jak zarabiać na uczeniu. Czyli zostań ekspertem w 24h. Teraz oni chcą zarabiać, żeby zwróciły im się pieniądze, które wydali na te kursy. Paweł nie ma takich kursów. Ma szkolenie bardzo ciekawe.

   Tajemnice Ebiznesu – kupiłem z myślą, że zaraz oddam i na pewno mi nie zwróci tych pieniędzy, więc wytoczę mu sprawę w sądzie i zrobię „reklamę” co to za ekspert, bo czas skończyć z naciągactwem. Zmieniłem zdanie po obejrzeniu kursu. Człowiek mówi dużo o sklepach internetowych, mówi o pozycjonowaniu stron, itd. Nie zażądałem zwrotu pieniędzy.

   Paweł pomógł mi w życiu podnieść się kiedy na skutek kłopotów osobistych w życiu podupadłem psychicznie, napisałem maila z prośbą o radę. Odpisał może nie po 5 minutach, trochę długo to zajęło ale odpisał, i jego słowa mi pomogły wyjść z dołka.

   Tajemnice Domen to kolejny kurs Pawła, gdzie pokazał mi jak tworzyć domeny, które są wolne i będą one dobre. Mam domeny 4,5,6 znakowe, który brzmią sensownie i logicznie, dostaję też propozycje czy nie chciałbym ich sprzedać.

   Na koniec wspomnę, że aby współpracować z Pawłem trzeba wykazać się swoją wiedzą. Zanim doszliśmy do porozumienia Paweł chciał mieć pewność, że mam pojęcie o tym co robię.

   Dodam, że trudno być doradcą w Polsce, ponieważ jest takie przeświadczenie, że doradca bierze pieniądze za nic, żeruje na wciskaniu produktów i usług, z których ma prowizje itd. Nikt nie patrzy na to, że doradca to osoba, tak jak lekarz, powinna stale się rozwijać i się szkolić, aby nadążyć za zmianami.

   Na studiach o administracji sieci uczyli mnie ludzie, którzy w życiu nie administrowali siecią, w technikum instalacji uczyli mnie ludzie, którzy nigdy niczego nie montowali. Ile jest książek na temat jak osiągnąć sukces prowadząc firmę, a osoby te nigdy nie prowadziły firmy.

   Paweł to człowiek mądry, ma doktorat i co z tego, że nie z marketingu internetowego, jednak aby mieć doktorat trzeba coś sobą reprezentować. Czy to wina Pawła że za wcześnie się urodził. Jesteśmy w tym samym wieku, kiedy wybieraliśmy szkołę średnią informatyka dopiero wchodziła do szkół, a komputer to był luksus, kiedy szliśmy na studia internet to było coś na co mogli pozwolić sobie nieliczni, kilkanaście złotych za godzinę łącza modemowego. Jednak Paweł stale się rozwija, bierze udział w szkoleniach, prowadzi swoje badania i dzieli się nimi. Powiem więcej wolałbym takiego wykładowcę na studiach niż profesora, który każe asystentowi zastąpić go na zajęciach, stale klepie to samo bez nowości, robi odczyty, spotkania, podpierając się wiedzą swoich studentów, jaką zawarli w swoich pracach magisterskich. Ale jedzie profesor na opinii i uznaniu mimo, że zatrzymał się w rozwoju.

   Z drugiej strony Ci co robią fabrykę klonów sami szkodzą i sobie i tym co chcą robić uczciwy biznes i mają o tym pojęcie.

   Idąc tym torem to ile mamy panów Heniów fachowców co to są hydraulikami, malarzami, budowlańcami i robią partaninę. Dlaczego tak bacznie nie sprawdzamy wiedzy naszych polityków przy wyborach, a potem płacimy im po kilka milionów rocznie.

   Odpowiedz
7. 

   Mariusz Nowak

   10 czerwca 2011

   Panie Pawle Krzyworączka – obserwuję poczynania Pana i tzw. guru internetowych i czuję bardzo duży niesmak. Chciałbym się tutaj odnieść do takowego tematu i wierzę, że ów post nie zostanie skasowany.

   Uważam, że to co robią takie osoby jak Pan (być może się mylę ?) jest bardzo nie w porządku i powiem więcej – to prawie oszustwo.

   Wszyscy guru kreują się na ekspertów, fachowców itd. – ja się pytam jakim prawem ? Jakie macie doświadczenie i sukcesy zawodowe – sukcesy praktycznie, doświadczenie ? Przez Internet kreujecie się na fachowców i potem zarabiacie pieniążki na różnego rodzaju szkoleniach – ludzie łykają wszystko i wierzą, że jesteście znawcami (nie twierdzę, że wszyscy oszukują).

   Jak można uczyć ludzi np. ebiznesu nie mając w tym temacie żadnych poważnych sukcesów ? Bo Pan przecież zaczął nauczać po ok roku działalności – w rok starł się Pan super gościem w tej sprawie, osiągnął prawdziwe sukcesy ? Jakim cudem ?? Przeczytać kupę książek itd. to każdy może, ale to wiedza teoretyczna i tylko teoretyczna.

   Nauczać powinni ludzie którzy mają sukcesy – prawdziwe (nie wyimaginowane), praktyczne potwierdzone doświadczeniem. A tak to tacy trenerzy się wymądrzają, biorą za to pieniądze, a pewnie sami nie umieliby tej swojej wiedzy wykorzystać praktycznie. Poza oczywiście wmawianiu ludziom, że jest się ekspertem i zarabianiu na tym – bo po co się męczyć, zdobywać doświadczenie skoro można znaleźć naiwnych ludzi ??

   Jedynym sukcesem takich ludzi jest zarabianie na…. uczeniu innych jak zarabiać.

   Dla mnie to zwykłe naciąganie ludzi.

   Chciałbym powiedzieć jeszcze jedną rzecz – nie jestem poirytowanym małolatem krzyczącym zza ekranu monitora. Od lat zajmuje się zawodowe marketingiem, e-marketingiem, accesibillity i usability w dużej firmie i jestem przerażony tym co się dzieje. Po ładnych latach pracy, dużych zarobkach i sukcesach wciąż nie odważę się nazywać siebie samego eksportem. Do tego trzeba dużo czasu, doświadczenia i realizacji dużej ilości pracy – tego nie da się zrobić na szybko tak sobie.

   Mam nadzieję, że ludzie w końcu przejrzą na oczy, bo to oni dają Wam zarabiać – żadna poważna, konkretna, duża firma nie zainwestowałaby w tego typu proszę wybaczyć pseudo eksperta.

   Czasem warto zrobić rachunek sumienia. Łatwizna kusi, ale nie ma to nic wspólnego z tematem tego wpisu – etyką.

   Pozdrawiam

   Odpowiedz
   1. 

      Paweł Krzyworączka

      13 października 2011

      Panie Mariuszu Nowak (ja także będę dość oficjalny),
      Nie kasuję niewygodnych postów. Ten publikuję teraz, bo chciałem się do niego odnieść po opublikowaniu, a wcześniej nie miałem wolnej chwili na tę czynność. Teraz to uczynię.
      Nazywa mnie Pan prawie oszustem. Hmm, mocne słowa. Przekonajmy się, czy jest to choć trochę uzasadnione (choć sam Pan w nawiasie dodał „być może się mylę?”).
      Nie jestem żadnym guru, i nikomu nie sugeruję, by tak do mnie mówił. Jestem trenerem i doradcą ebiznesowym (robię także inne rzeczy, o czym za chwilę). I tyle. Robię swoje najlepiej, jak potrafię. A jeśli ktoś czasem nazwie mnie „guru”, to nawet zwracam często mu uwagę, że nie lubię tego określenia. Rzeczywiście, to słowo ostatnio jest zbyt często używane – i często niezasadnie.
      Pyta Pan o moje doświadczenie, które (z Pana słów to wynika) ewentualnie uprawniałoby mnie do robienia tego, co robię. Zatem napiszę w skrócie:
      1) Od kilku lat tworzę serwisy internetowe – własne (np. ten blog) i moich Klientów (np. http://naukaitradycje.agh.edu.pl ).
      2) Opracowuję w ramach doradztwa / konsultacji strategie e-biznesowe, które moi Klienci z sukcesami wdrażają. Na przykład Dorota Madejska: http://www.dorotamadejska.pl/
      3) Doradzam także większym firmom w zakresie m.in. usability, funkcjonalności i interfejsów oprogramowania dla e-commerce (np. tradoro.pl).
      4) Z Piotrem Kaszą opracowaliśmy prawdopodobnie najbardziej rozbudowany funkcjonalnie i równocześnie najbardziej intuicyjny system reklam typu popup – http://popadpro.pl/ (w chwili obecnej pracujemy nad kolejnym systemem tego typu).
      5) Współtworzę w 3-osobowym zespole system do e-mail marketingu (dość rozbudowana aplikacja) – będzie to nowa odsłona programu FUMP
      6) Wspieram biznesowo, doradczo różne projekty, np. MiastoSzkolen.pl.
      7) Wykładam w szkole biznesu Kamila Cebulskiego (wykładają tam niemal wyłącznie przedsiębiorcy, w tym Ci z pierwszym stron czasopism branżowych) – http://www.asbiro.pl/wykladowcy/pawel-krzyworaczka/ (w wolnym czasie można poczytać komentarze na podanej stronie).
      8 ) Współpracuję z wieloma wybitnymi trenerami, coachami i przedsiębiorcami, np. Maciejem Dutko, Piotrem Kochankiem czy Robertem Ważyńskim.
      9) Od kilku lat prowadzę szkolenia z zakresu prowadzenia biznesu w Internecie – opinie Czytelników darmowych kursów oraz Klientów płatnych szkoleń stopniowo (mam ich kilkaset) umieszczam tutaj: http://ebiznesy.pl/opinie
      10) Opracowuję domeny internetowe, pomagam zwiększać konwersję na sklepach internetowych, ratuję upadające e-biznesy, napisałem z bratem, Piotrem, książkę o planowaniu biznesu w Internecie (http://ebiznesplanowanie.zlotemysli.pl/), pomagam wyjść na prostą, teraz otwieram własne sklepy internetowe. W każdym tygodniu mam jakieś konsultacje.
      Czy to wszystko (oczywiście starałem się wymienić większość rzeczy, choć bez wątpienia na szybko o wielu zapomniałem), co robiłem i robię + opinie moich Czytelników i Klientów nie uprawniają mnie do robienia tego, co robię, czyli szkolenia, wykładania, pomagania i doradzania w e-biznesie?
      Pisze Pan, że szybko zacząłem prowadzić szkolenia. To prawda, nie mam zamiaru zaprzeczać. To prawda, wtedy mnóstwo mojej wiedzy pochodziło z książek, Internetu, szkoleń innych osób (zresztą teraz oczywiście też czerpię wiedzę od innych – nie jestem w stanie przeprowadzić samodzielnie setek tysięcy testów, zdiagnozować tysięcy biznesów itd.). Sam przyznaję (z perspektywy czasu), że wtedy byłem na zupełnie innym poziomie, niż teraz. A jednak proszę sobie wyobrazić, że na moim pierwszym szkoleniu stacjonarnym (Tajemnice Ebiznesu, wersja jeszcze wtedy 1-dniowa) przez około 8 godzin zajęć nikt nie zmrużył nawet oka. Pełne skupienie 20-kilu osób (a może 30 – nie pamiętam dokładnie). Jak to możliwe, że miałem wtedy w głowie więcej teorii niż praktyki, a jednak tak zainteresowałem Uczestników, przykułem ich uwagę? (dodam, że później doradzałem im, prowadziłem dla kilku osób zlecenia) Jak to się stało, że wszyscy byli zadowoleni? jak to się stało, że dzięki temu szkoleniu poprawili swoje biznesy, poprawili strategie, wpadli na nowe pomysły, lub z niektórych zrezygnowali? Odpowiedź jest dość prosta. Otóż:
      1) Po pierwsze, na szkoleniach bardziej liczy się forma i jakość przekazu, niż praktyka prowadzącego. To dlatego wtedy udało mi się tak przeprowadzić moje pierwsze szkolenie.
      2) Po drugie, przecież większość naszej wiedzy to teoria. Zawsze tak było, jest i będzie (nie liczę zamierzchłych czasów). Nie jesteśmy w stanie w praktyce stosować wszystkich rozwiązań, o jakich czytamy czy dowiadujemy się z nagrań video. Zatem zawsze nasza wiedza jest kombinacją teorii i praktyki. Zgodzę się oczywiście, że zupełnie bez praktyki nie powinno się prowadzić szkoleń i doradztwa. Muszę przyznać, że wtedy (na moim pierwszym szkoleniu) miałem na tyle mało praktyki, że zapewne głównie dzięki mojemu 10-letniemu doświadczeniu dydaktycznemu udało mi się tak dobrze przeprowadzić tamto szkolenie.
      A teraz jestem w zupełnie innym miejscu.
      Nawiasem wspomnę: jeśli byłbym teoretykiem, to proszę mi powiedzieć, jak to możliwe, że na szkoleniu Ceneo, na którym kilkanaście dni temu byłem zwykłym uczestnikiem, po tym, jak zadałem w czasie wykładów kilka pytań (wyrażając przy tym swoje opinie i uwagi), dwie osoby mnie zapamiętały na tyle (miałem koszulkę z napisem krzywy.pl – marketing zawsze chodzi ze mną ;-)), że teraz chcą, bym im doradzał w e-biznesie?
      Panie Mariuszu, nie obrażam się w żadnym razie na Pana. Dodam, że też jestem poirytowany sytuacją, gdzie 20-paro latkowie (czasami nawet młodsze osoby) piszą o sobie „guru”, gdy za nimi nic nie stoi – poza marzeniami i paroma lekturami.
      Kilka lat temu jeszcze pracowałem na Uczelni (AGH w Krakowie). Zajmowałem się materiałami wybuchowymi i likwidacją obiektów budowlanych z użyciem MW. Robiłem to z pasją (np. http://www.youtube.com/watch?v=N8J2z_F1484&feature=related robił nasz zespół). Od kilku lat z pasją zajmuję się e-marketingiem. Jak się coś robi całym sobą, to w kilka lat można dojść do poziomu, do którego inni przez całe życie nie dochodzą.
      Być może kiedyś się spotkamy, być może czeka nas wspólny projekt – kto wie, Panie Mariuszu.
      Tymczasem pozdrawiam Pana z nadzieją, że moje słowa Pana usatysfakcjonują.
      Paweł Krzyworączka

      Odpowiedz
      1. 

         Piotr Kochanek

         14 października 2011

         Witam Panie Mariuszu, witam Pawle !
         Gratuluję Panom obu wpisów.

         Pan Mariusz poruszył kluczową kwestię, jaką jest trafny wybór specjalisty / eksperta, którego wiedza i doświadczenie ma wspomóc realizację naszych celów życiowych – w tym wypadku rozwój naszego e/biznesu.

         W pełni zgadzam się z Panem Mariuszem i Pawłem, co do ogólnego wniosku, jaki wyciągam z Panów wypowiedzi. Wniosek ten kwituję tak: W dzisiejszych czasach przyrost GURU-Misiów – jak ich nazywam – postępuje w tempie geometrycznym. Może to budzić frustrację, śmiech, oburzenie a nawet gniew. Zwłaszcza gdy na GURU-Misia trafia specjalista, który zna się na danej sprawie lepiej.

         GURU-Miś to osoba, która w bardzo krótkim czasie, za pomocą cytatów z książek, blogów, filmów itp., chce wykreować siebie na eksperta.
         Dodatkowo, ze względu na fakt, że w dzisiejszych czasach dostęp do mediów internetowych jest tak łatwy, nadawać może niemal KAŻDY EKSPERT. To stąd Panie Mariuszu wzięła się (być może) pokusa, by wrzucić Pana Pawła do jednego worka z GURU-Misiami.

         Jak słusznie Pan zauważył, na miano eksperta należy sobie zapracować wiedzą i doświadczeniem oraz odpowiednim „opakowaniem” siebie na rynku.
         Często spotykamy się ze świetnym „opakowaniem”, które okazuje się puste. W przypadku Pana Pawła problem istnieje w drugą stronę. Opakowanie jest o wiele uboższe wobec zawartości i formy z jaką potrafi przekazywać zdobytą wiedzę, którą stosuje w praktyce. Dlatego pragnę się z Panem podzielić, że wrzucanie Pana Pawła do jednego koszyka z GURU-Misiami jest, moim zdaniem, krzywdzące. Wielokrotnie byłem świadkiem (nie ukrywam, że znamy się z Pawłem i współpracujemy), kiedy Paweł odmawiał współpracy / promocji osobom, co do „eksperckości” których miał wątpliwości. Pokusa finansowa wielka, ale spokój moralny bezcenny.

         Dodam jeszcze, że nigdy nie odniosłem wrażenia, by Paweł w jakikolwiek sposób manipulował odbiorcami, by odbierali go jako eksperta. Wiem też, że obrał najlepszą znaną mi drogę do zostania ekspertem, którą idzie 6 dni w tygodniu przez 14-16 godzin dziennie. To droga Edukacji > Kreacji nowych rozwiązań lub implementacji > Testów > Wniosków > Korekt > Sukcesu > Dzielenia się.
         Na każdym z tych etapów jest gotów dzielić się za darmo wiedzą, doświadczeniami i spostrzeżeniami. Podając najczęściej (tu wyjątek z branży emarketingowej) źródła swojej wiedzy.

         Pozostaje mi na koniec podzielić się z wszystkimi anegdotą, która pozwoliła mi nabrać dystansu do tego co się dzieje w branży wydawniczej, coachingowej, trenerskiej i konsultacyjnej w jakich działam. Gdzie jak grzyby po deszczu wyrastają GURU-Misie.

         Otóż. Kilka lat temu odwiedziłem Pachnącą Księgarnię w Gliwicach. Mają dużo ciekawych książek i niezwykły klimat. Właścicielka, z którą zawsze sobie ucinam pogawędkę, zapytała dlaczego wyglądam na takiego strutego. – Odpowiedziałem, że „szlag mnie trafia” kiedy widzę ogłoszenia osób, które skończyły „Kurs Feng Shui w Weekend” i promując się na ekspertów, próbują naciągnąć firmy i osoby na bardzo drogie konsultacje.
         Właścicielka księgarni roześmiała się i odpowiedziała, że tak naprawdę TO NIE MÓJ PROBLEM.

         Powiedziała też, że zna kobietę, która studiowała na dalekim wschodzie 20 lat Feng Shui, wróciła do Polski, przyszła do księgarni, mówiąc, że jest bezrobotna, bo przyzwoitość jej nie pozwala na świadczenie usług w dziedzinie sztuki Feng Shui, bo ona przecież tylko „liznęła” ten temat przez 20 lat.

         Zapytałem wtedy, jaki z tego morał?

         Jej odpowiedź noszę w sobie do dzisiaj i przypominam sobie tę sytuację, gdy oglądam nowych GURU-Misiów.

         Puenta właścicielki księgarni brzmiała tak:
         Piotr! Jeden człowiek trafi do mojej przyjaciółki, która po 20 latach doświadczeń zainkasuje 500 zł. A drugi trafi do człowieka po weekendowym szkoleniu, który też weźmie 500 zł.

         Prawda jest taka, że każdy ma takiego eksperta feng shui na jakiego sobie w danym momencie zasłużył.

         Post scriptum po kilku latach: To wyłącznie na mnie spoczywa odpowiedzialność nad weryfikacją, jaki guru puka do moich drzwi.

         Pozdrawiam Panów serdecznie
         Piotr Kochanek
         skuteczny nie-ekspert

         Odpowiedz
      2. 

         Łukasz 'Slonecznanarta’ Solarski

         23 maja 2012

         Ja trochę zamieszam ale ma nadzieję, że nie za bardzo. 😉
         Krzysztofa i Pawła cenię i poznałem na żywo w Krakowie ale moim punktem wyjściowym *było wyłącznie* podejście Pana Mariusza, że wyłącznie praktycy mogą się podzielić wartościową wiedzą i wykonać powierzone zlecenie. Pawle powiem więcej, wydałem wtedy całe ówczesne oszczędności tylko po to żeby kupić Twój kurs o SEO i zobaczyć ile jest w prawdy w tym co prezentujesz a co dostarczasz, to poświęcenie myślę, że było słuszne aczkolwiek wiele rzeczy mówisz od zera a ja jestem nieco dalej, o tym porozmawiamy kiedyś na wywiadzie;)[…].

         Wracając do tematu oba obozy mają rację ponieważ Paweł zaczynał od teorii bo jak Krzysztof słuszczynie zauważył jak oni studiowali to informatyki w zasadzie nie było a na pewno nie we współczesnym rozumieniu ja też pamiętam czasy win 3.11, PC z CPU 16 MHz (z włączonym przyciskiem turbo) a potem epokę win95 i drogiego Internetu w takich czasach trudno było działać w ebiznesie w naszym kraju.

         A kto sobie wyobrazi dziś social media bez Facebooka? Wtedy tego nie było. 🙂

         Nie zmienia to jednak argumentu Pana Mariusza.

         Pawle powiedz szczerze kogo byś wybrał jeśli ktoś postawiliby przed Tobą dwie osoby, które miałby Ci wykonać konkretne działanie – powiedzmy stronę WWW. Przy wyborze *wykonawców* (nie doradców) i masz do wyboru współpracę tylko z jednym z nich.

         Pierwszy wykonawca jest człowiekiem, który prowadzi szkolenia z tego zakresu oraz tworzy serwisy jako dodatkowy sposób na zarobek

         Drugi człowiek to praktyk 100% utrzymuje się z tworzenia WWW.

         Nie wiesz o nich nic więcej, szczerze, kogo wybierzesz?

         Moim zdaniem Prawdziwie GURUjesz nad praktykami swoją otwartością:), masz też bogate doświadczenie, determinację i kilka istotnych atutów.

         Czy to wystarcza?

         To już zależy… od podejścia do problemu. 😉

         Moim zdaniem nie ma jednoznacznej odpowiedzi.

         Odpowiedz
         1. 

            Paweł Krzyworączka

            23 maja 2012

            Łukaszu,
            Zgadzam się z Tobą. „To zależy”.
            Każdy przypadek jest inny.
            Jeśli zaś chodzi stricte o pytanie, które zadałeś, to najczęściej stety-niestety jest tak, że:
            1) Człowiek, który cały czas „tylko” buduje strony internetowe zapewne umie łanie je dopracować wizualnie i technicznie. Ale czy to wystarcza? Czy taka strona „działa”, czyli spełnia swoją funkcję? Różnie bywa.
            2) Człowiek orkiestra, czyli trener e-biznesu (ale i osoba mająca pojęcie o projektowaniu serwisów), ma kompleksową wiedzę z wielu dziedzin – w tym oczywiście marketingu. Dlatego jeśli odpowiednio przyłoży się do zlecenia, wtedy efekt może być doskonały: strona będzie dopracowana technicznie i wizualnie, ale także będzie skuteczna.

            Twoje pytanie oczywiście pozostaje otwarte, każdy może mieć swoje zdanie. A prawda jest gdzieś w środku.

            Odpowiedz
8. 

   sebastian-nowak

   7 czerwca 2011

   Pomysł z tymi poleceniami to strzał w 10!
   Korzystam z jednego kontaktu – z reszta o tym wiesz 😉
   I jest tu jeszcze kilka osób do których się na pewno odezwę.

   P.S. Na jednym z poprzednich filmików gwizdałeś. A tu chyba Cię złapaliśmy w czasie… modłów (?)

   Odpowiedz
9. 

   Grazyna

   28 maja 2011

   Kiedy zaczynalam zajmowac sie e-biznesem, potrzebowalam kogos, kto zaprogramowalby dla mnie zaawansowany serwis internetowy. Wowczas marzylo mi sie, zeby bylo takie miesce, gdzie mozna by znalezc profesjonalne firmy, godne zaufania. Poniewaz nie bylo wowczas takiej strony jak etyczna.pl, zdecydowalam sie na firme z ogloszenia. Firma ta nie wykonala serwisu tak, jak bylo to zaplanowane. Na zmiany bylo juz za pozno. Kontakt z firma byl uciazliwy.
   Zgadzam sie komentarzem, ze glownie brak jest wlasciwej obslugi klienta a nie fachowej wiedzy. Jest to dla mnie obecnie kryterium podczas zlecania uslug.
   Dzis zdecydowalabym sie najpierw na firme polecana przez etyczna.pl Dobry wydaje mi sie pomysl pozytywnych komentarzy dla firm. To w przyszlosci ulatwiloby jeszcze wybor.

   Odpowiedz
   1. 

      RobRobert

      15 listopada 2011

      Wiem Grażyno o czym mówisz niestety…

      Wydałem już na autorskie oprogramowanie ponad 100tys. zł. i ani kasy ani działającego oprogramowania. Dałem Sobie z tym spokój, bo co gorsze pieniądze przepadły bez zwrotnie. Polskie prawo nie nadąża za internetem…
      Dlatego sporo nieuczciwych firm to wykorzystuje.

      Pozdrawiam
      Robert

      Odpowiedz
10. 

    Robert Ważyński

    28 maja 2011

    Cześć Paweł!

    Podobnie jak inni czytelnicy Twojego bloga, ciekaw jestem kto wchodził do Twojego studia pod koniec nagrania 🙂

    Niezamierzony, prawdopodobnie, efekt z otwieranymi drzwiami wypadł rewelacyjnie! Az się prosiło o jakiś drobny komentarz w tej sytuacji 🙂
    Żona zapraszająca na obiad („Paweł, kończ już zupa stygnie”, zaciekawione dziecko („co robisz tatusiu?”) a może klient??? 🙂

    pozdrawiam serdecznie
    Robert

    Odpowiedz
11. 

    Krzysztof

    28 maja 2011

    Dziękuję Panie Pawle za kolejną ważną radę. Sam wiem jak trudno znaleźć ludzi do współpracy. Polecenie i rekomendacja to chyba najbardziej efektywny sposób znalezienia fachowca – takiego nie”usterkowego” 😉

    Etycznego fachowca znaleźć jeszcze trudniej… Dobrym wydaje mi się ten pomysł. To swego rodzaju TopLista – albo bardziej po polsku: ranking.

    Dla kogo 1 miejsce? Nie napiszę, bo znowu byłoby słodzenie…

    Odpowiedz
12. 

    Mariusz

    27 maja 2011

    Takiej listy osób właśnie brakowało, większość z nich jest bardzo dobrze rozpoznawana w sieci, lecz powiem tu na swoim przykładzie, że nie wiedziałem o tym, że można z nimi podjąć współpracę. Dobra robota;)

    Odpowiedz
13. 

    Jacek Pietrasiuk

    27 maja 2011

    Muszę przyznać, że bardzo ciekawy projekt. Szkoda, że nie powstał wcześniej 🙂

    Jakiś czas temu szukałem firmy, aby wykonała dla mnie bloga. Nie było łatwym zadaniem znalezienie tej właściwej. Miałem kilka podejść, zanim się udało. Nie straciłem co prawda bezpośrednio pieniędzy, ale straciłem mnóstwo czasu. Dziś wiem, że wolę zapłacić dwa razy więcej za projekt, który wykonają profesjonaliści.

    I o ile jestem w stanie zrozumieć opóźnienie w realizacji zlecenia, to nie mogę zrozumieć braku informacji zwrotnej czy obietnic bez pokrycia.

    Niestety bycie dobrym grafikiem czy programistą nie oznacza bycia dobrym biznesmenem a z tego co doświadczyłem, problem nie leży w słabej jakości usług tylko w kiepskiej obsłudze klienta.

    Nie zgadzam się tylko co do jednego, uważam, że wiek nie jest tu regułą. Znam wielu odpowiedzialnych młodych ludzi, tak samo jak wielu nieodpowiedzialnych 40-50 latków.

    Pozdrawiam,
    Jacek Pietrasiuk
    http://www.jacekpietrasiuk.pl

    Odpowiedz
14. 

    Marcin

    27 maja 2011

    Tak jak poprzednicy, również uważam, że ten projekt to świetna robota. Szczerze mówiąc, nie spotkałem się wcześniej z takim przekazem, gdzie w jednym miejscu mam dostęp do ludzi, którzy kompleksowo, od A do Z w razie potrzeby pomogą mi w moim ebiznesie. A do tego polecanych przez samego „ebiznesowego guru”.

    PS Z usług jednego z polecanych przez Pawła już korzystałem. Był to Daniel Nakoneczka z firmy Dan-net. Wzorowe wywiązanie się ze zleceń, przy naprawdę bardzo atrakcyjnej cenie. Pełen profesjonalizm.
    Gorąco polecam!

    Z pozdrowieniami
    Marcin Rogala

    Odpowiedz
    1. 

       Paweł Krzyworączka

       27 maja 2011

       Dzięki Marcinie za wspomnienie o Danielu. Tak, to super facet. Poznaliśmy się dzięki Forum.ebiznesy.pl. Teraz mamy nieustający barter. Można powiedzieć, że uwielbiamy się wzajemnie (bez skojarzeń! hehe). Daniel bierze udział w moich projektach. Cały czas go poganiam, że ma powiększać biznes. Oby więcej takich osób w naszej branży!

       Odpowiedz
15. 

    Kamil Krzysztof Łapiński

    27 maja 2011

    Bardzo fajny pomysł. Co prawda dzięki aktywnemu uczestniczeniu w życiu forum większość postaci z listy nie jest dla mnie tajemnicą, ale to dobrze, że taka lista powstała. Takich informacji nigdy zbyt wiele 🙂

    Jestem studentem, jestem z tej „magicznej” kategorii ludzi „młodych” 😉 Widzę co się dzieje dookoła i jak najbardziej potwierdzam, że z większością moich kolegów i koleżanek współpracować bym po prostu nie chciał! Szczerze powiem, że w niektórych momentach nie wiem, czy sam sobie bym zaufał, bo z mobilizacją do pracy bywa ciężko i „naginanie” terminów i mi nie jest obce 😉

    Odpowiedz
    1. 

       Paweł Krzyworączka

       27 maja 2011

       Kamilu,
       Ja też mam kłopoty z dotrzymywaniem terminów. Ostatnio po prostu staram się nie brać niemal w ogóle nic nowego na głowę, żeby nie zawalać zleceń od tej strony. Większość projektów jest zależna nie tylko ode mnie – i to też często jest problemem.
       Podobnie jest ze spóźnianiem się na spotkania. Uważam to za jedną z największych swoich wad. Po prostu mam zwyczaj obliczania czasu potrzebnego na dojście lub dojazd bez uwzględniania czynników losowych. A takowe baaardzo często występują. Efekt? Częste spóźnienia, których nienawidzę. Sposób? Wychodzić / wyjeżdżać na tyle wcześnie, żeby najczęściej być nawet 15 minut przed czasem. Co robić z tymi 15 minutami? Ja biorę ze sobą nieodłączny organizer (terminarz A4 o wadze dokładnie 1 kilograma ;-)) i jakąś książkę. Zatem wykorzystuję ten czas efektywnie, nie gapiąc się po ścianach w lokalu.
       Ze zleceniami musimy robić podobnie: zostawiać sobie bufor czasowy. Czyli oceniasz, że zrobisz projekt w 10 dni, ale mówisz, że zajmie to 20 dni. I jeśli się wyrobisz w 10, to super. Ale jeśli będzie poślizg, to tylko Ty o nim wiesz – zleceniodawca już nie. Oczywiście także przy takim planowaniu zleceń potrzebna jest cholerna samodyscyplina, nad którą cały czas pracuję u siebie.

       Odpowiedz
       1. 

          Kamil Krzysztof Łapiński

          28 maja 2011

          I powiem szczerze, że właśnie z tą samodyscypliną mam spory problem 😉 Jeszcze póki faktycznie nic i nikt mnie nie rozprasza – jest ok. Coś robię i faktycznie widać tego efekty. Gorzej, kiedy coś się dzieje „w tle” (a tak jest najczęściej) – wtedy jest mi bardzo ciężko się skupić na konkretnej, jednej rzeczy, którą mam do zrobienia.

          Powiem Ci, Pawle, że jeżeli miałbym wskazać swój najważniejszy projekt, nad którym aktualnie pracuję, to bez wahania wskażę organizację czasu. Niby miałem tego świadomość, ale uderzyło to we mnie dopiero, kiedy zacząłem faktycznie (nie sama teoria, ale też praktyka) działać „w sieci”.

          Co mam na myśli? To, że własny biznes to nie praca. To styl życia. Póki nie zacząłem działać aktywnie, nie miałem nawet połowy tej świadomości, którą mam teraz (a przecież jeszcze nic nie zarobiłem!)

          Dopiero w tym momencie zdałem sobie sprawę z myśli pokroju „jak zacznę biegać codziennie wieczorem, to moja wydajność wzrośnie!” – przecież ja nienawidzę biegać! Tylko, że to nie ma znaczenia w obliczu słowa „Biznes”. A także organizacji czasu, by „nie stać w miejscu”.

          Dziękuję za udzielone powyżej rady – są bardzo przydatne 🙂 Jeżeli jeszcze miałbyś coś do dodania, to na pewno się za to nie obrażę 😉

          Pozdrawiam! 🙂

          Odpowiedz
          1. 

             Wojciech Znamirowski

             20 czerwca 2012

             Kamil polecam Ci książkę „7 nawyków skutecznego działania „ Stephen R. Covey’a w tłumaczeniu Iwony Majewskiej-Opiełki. Nie jest to łatwa lektura bo wymaga wykonywania ćwiczeń na bieżąco, a samo jej przeczytanie niewiele daje, gdy udzielonych rad nie wcielasz w życie. Uczy „proaktywności” czyli cechy a raczej zespołu nawyków, które zdobywały w minionej dekadzie, jak i obecnie, coraz większe uznanie wśród polskich psychologów motywacyjno-biznesowych. Proaktywność to w bardzo dużym uproszczeniu wzięcie odpowiedzialności za siebie, za swoje życie i za swoje otoczenie ze szczególnym naciskiem na to ostatnie. Jeśli wyda Ci się za obszerna i zbyt trudna, weź do ręki książkę tłumaczki (Iwony Majewskiej-Opiełki) pt „Ku doskonałości – 30 dni pracy nad sobą”. Jest to przewodnik po książce Covey’a i harmonogram ćwiczeń przez niego proponowanych do wykonania, jak sam tytuł wskazuje, w jeden miesiąc. Ma te „zaletę”, że jest mniejsza i cieńsza. Jeśli masz zupełną awersje do lektury papierowej to zaglądnij na blog Pani Iwony, szczególnie na wpisy archiwalne z początku jego powstania (listopad 2008 – maj 2009). W postaci krótkich artykułów opisuje w zasadzie wszystkie zagadnienia zawarte w przytoczonych powyżej pozycjach. Nie podaję bezpośrednich linków, bo nie wiem czy to na forum jest dozwolone (forma reklamy) ale bez problemu je „wygooglujesz” (nie lubię tego słowa – z czasem się pewnie przyzwyczaję). Polecam ci też do znalezienia w wyszukiwarce Anny Marii Dębniak i jej bloga. Prowadzi ciekawe szkolenia online, w tym również darmowe. Ciekawa osobowość – z wykształcenia biolog molekularny a z zawodu i z zamiłowania psycholog rozwoju osobistego z ukierunkowaniem na biznes.
             Pozdrawiam i życzę sukcesów Wojciech Znamirowski

             PS. Tylko za szybko nie wydoroślej. Studia to najpiękniejszy okres w życiu. Połącz umiejętnie naukę, zabawę, miłość i biznes w harmonijną całość.

             Odpowiedz
16. 

    Marcin Pawelec

    27 maja 2011

    Paweł!
    Świetnie że stworzyłeś ten projekt. Jestem przekonany że w najbliższym czasie sam skorzystam z usług osób które poleciłeś.

    Część z nich już znam i również mogę polecić. Może dlatego warto się zastanowić nad możliwością wystawiania tym osobą dodatkowych referencji przez czytelników etyczna.pl ?

    Ty Pawle jesteś autorytetem i Twoja podpowiedź z pewnością będzie odbierana za trafną. Jednak nawet zwykła możliwość dodawania „plusów” lub „Lubię To” przy osobach – podniosła by ich wartość.

    To takie luźne przemyślenie.

    Pozdrawiam Serdecznie
    Marcin Pawelec
    StuGO.pl

    Odpowiedz
    1. 

       Paweł Krzyworączka

       27 maja 2011

       cześć Marcin,
       Masz oczywiście rację. Myślę nad rozwiązaniem tej kwestii.
       W tej chwili etyczna.pl jest zwykłą stroną w htmlu. Planuję wrzucić całość do WordPressa i oczywiście umożliwić komentowanie, dawanie referencji i lajki. Każda osoba będzie miała najpewniej osobną podstronę. No i przybędzie osób, które polecam. Zatem warto się o to postarać 😉

       Odpowiedz
17. 

    Tomasz

    27 maja 2011

    Projekt etyczna.pl jest bardzo dobrym pomysłem. Wiele razy w życiu, a firmę prowadzę kilka lat dłużej, miałem do czynienia z WIELCE nieodpowiedzialnym zachowaniem. Oczywiście nie powiem, że ja jestem Święty, bo chyba nie ma takich ludzi. Ale wiem jedno i popieram to co napisałeś – że jednym z najciekawszych i najbardziej skutecznych sposobów na dobieranie partnerów jest polecanie.

    Dlatego chętnie zajrzę od czasu do czasu na Twoją stronę. A w stosunku do Ciebie Paweł wiem jedno, że jeżeli kiedykolwiek stworzę taką listę lub stronę, to Ty będziesz na pierwszym miejscu u mnie jako najbardziej dokładna i perfekcyjna osoba w branży. Lekko posłodziłem, ale to FAKT.

    Pozdrawiam serdecznie. Tomasz Damian http://ListaAdresowa.pl

    Odpowiedz
    1. 

       Paweł Krzyworączka

       27 maja 2011

       Tomku,
       Dzięki za komentarz. Wazelina miodzio 😉
       Zresztą znamy się od kilku lat, więc możemy sobie pozwalać na takie rzeczy, hehe.
       Być może etyczna.pl stanie się wzorem dla innych, kto wie. Niektórzy mają zakładkę na stronie firmowej, blogu, czy sklepie typu „Partnerzy” (lub podobnie), gdzie polecają osoby / firmy, z którymi współpracują. Gorzej, jeśli te firmy np. są sponsorem bloga, bo ciężko wtedy o obiektywizm.
       Mój pomysł na etyczna.pl wiązał się z tym, że nie zarabiam bezpośrednio na tym polecaniu. Nie jest to podpięte pod żaden system poleceń, czy program partnerski. Nic nie sprawdzam, nie oczekuję prowizji. Po prostu szczerze ich polecam. Dzięki temu mogę tylko zyskać. Moi Czytelnicy i Klienci mają pod ręką świetnych i sprawdzonych specjalistów. A ja pomagam moim Partnerom biznesowym zdobywać nowych klientów, dzięki czemu są mi wdzięczni. I zapewne mnie polecają innym.
       Musimy się wspierać. Marzy mi się sytuacja, że dosłownie wszystkie zadania, jakie muszę zlecić, będą wykonały TYLKO osoby, które lubię, szanuję i polecam. I tak ma być 😉

       Odpowiedz